Meeting the sponsorkids !!!

Zondag 1 december 2012
A day never to forget


Onze sponsorkindjes! :-)
Vorig jaar waren ze met zn 5, dit jaar zowaar met 10! Geweldig, nog ma ns ne dikke merci aan al mn sponserouders, wees ma zeker dat jullie steun van groot belang is voor deze gezinnen!!

Het was verrassend eenvoudig om Sister Daphne te overtuigen dat ik het graag niet al te officeel wou aanpakken en ze stelde voor dat ik met iedereen naar het natuurpark Pilikula hier in de buurt zou gaan.
Iedereen was mooi op tijd hier, zo schattig ze te zien binnenkomen, met grote verbaasde ogen, nu nog verlegen en stillekes, voor een aantal verandert dat verrassend snel :-) super!

We stellen iedereen voor, ik vertel iedereen een beetje over hun eigen sponserouder, dat moet voor die mannekes ma moeilijk te vatten zijn dat hun eigen sponser en in hun ogen life saver in het echte leven mijn eigen moeder, tante of goeie vriend(in) is.
Plezant te voelen hoe het ijs snel breekt met kleine dingen die ik vertel, dat Kjell wel eens mopjes met mij uithaalt, dat Annelies pas kleine konijntjes heeft, dat Veerle en Roel samen met baby Caro naar Italie zijn verhuist, dat Ellen een nieuwe knalgele auto heeft, dat Marleen haar kleindochter van dezelfde leeftijd is haar sponserkindje, ga zo maar door :-)
Wanneer ik de link leg tussen Kjell, Ellen, David, Tom en mijzelf, door te vertellen dat we samen op reis zijn geweest, ze dan aanwijs wie wie sponsert, de kids leken ineens anders naar elkaar te kijken, facinerend. :-)

Degene die ik vorig jaar al heb mogen ontmoeten deden me stuk voor stuk verbazen hoe flink ze zijn gegroeid, mijn Josline is niet meer zo terughoudend en neemt spontaan mn hand vast tijdens t wandelen, gibbert en babbelt vrolijk, heerlijk!!
Sushmita is niet meer het kleintje met de 2 staartjes, maar een heuse meid die verbazend vlot Engels spreekt!
Jenisha blijft haar eigen rustige en mogelijk nog charmantere zelve, Sahana maakt me een hele wijze, zelfs wat diepzinnige indruk en Mohammed is mij bijna voorbij gegroeid, ne ferme kerel met de baard in de keel!

De nieuwe kids geven voor mij al gauw kleine stukjes van zichzelf bloot en net als vorig jaar vind ik het zo frapant dat het lijkt alsof de match tussen kids en parents van bovenaf gestuurd is.. Het lijkt echt te kloppen.
Keerthan lijkt op eerste zicht braaf manneke, zit stillekes in zn schoon gestreken roos hemdje. Maar als ik vertel dat Tom zijn sponserpapa n slimmerik is, waarop zijn mama hem toefluisterd dat hij dus dringend wat beter moet opletten in school en hij die zich met n geamuseerde smile er weinig van aantrekt.
Ook Brian geeft me eerst een rustige teruggehouden indruk, maar zijn fonkeloogjes verraaden veel, als reactie als ik vertel dat Kjell graag mopjes met mij uithaalt :-)
Rechal is er ook eentje om int oog te houden. Schoon snoetje, lief en beleefd, blijft dicht bij haar papa maar laat duidelijk zien dat ze graag op haar manier door het park wandelt. Geweldig!
Suraksha heeft haar kleine zusje bij en is super lief voor haar. Ze wijken gen seconde van elkaars zijde, geven me beide lieve voorzichtige glimlach en houden zich wat braaf en verlegen bij hun mama.
Elvita is de kleinste uit de hoop en echt eentje om op te eten! Super schattig verlegen, met de breedste glimlach die je ooit zag, heel dicht bij haar papa, die trouwens zelf zo schattig met zijn dochter is, een plezier om bezig te zien.

Sommige mamas willen mij en daarmee ook de andere sponserouders nog ns n extra dankje zeggen,  een hele uitleg int Hindu, en alleen al door hun eigen emoties springen bij mij ook de tanen in de ogen, wat een dankbaar bij deze mensen.

Als Sister Daphne vraagt wie er zin heeft om mee naar t park te gaan, steken ze allemaal zelfs een paar ouders met brede glimlach hun vinger in de lucht, hilariteit alom als ik ook mijne vinger opsteek :-)

Tot mijn eigen verbazing blijkt het echt nog wel een knap park te zijn, met heel wat tijgers, leeuwen, zelfs olifanten, hert en ree soorten, en zelfs niet in van die kooi omgeving, maar in grote stukken bos en natuur, fijn!
De meeste van onze kinderen zijn er voordien nog nooit zelf geweest en zullen waarschijnlijk ook niet zo gauw te kans krijgen om er naartoe te gaan. Vrij uniek dus en dat maakt het voor mij dubbel zo hard genieten als ik ze verwonderd en verbaasd zie rondkijken, allemaal dicht bij Aunti, de mama's gezellig tetterend bij elkaar, echt fijn om te zien!!
Opzet dubbel en dik geslaagd, ik zie allemaal stralend lachende gezichten om me heen en ik ben er zelf 1 van!

Met nog n klein knabbeltje en n leuke fotosessie samen sluiten we af en omdat we onze bus just gemist hadden besluiten we om allen samen de richa terug naar Convent te nemen.
Hilarisch! 23 personen, waaronder 10 kinderen samen in 3 kleine autorichas! Geweldig, da was lachen! En schept een band, hehe :-)

Kort na de middag is er voor iedereen lunch voorzien, zitten we gezellig met zn allen samen en nadien krijg k nog de kans om van iedereen apart afscheid te nemen en hun cadotje te geven.
Khad voor ieder n pakketje voorzien, met Sister Daphne gaan shoppen en een boodschappentas vol nuttigs (bedlakens, grote handdoek, tandpasta, tandenborstel, zeep en zeepdoosje, nog van da) en wat lekkers voorzien. En voor ieder een klein extra'tje, voor sommige hetgeen ik mee kreeg uit Belgie en voor andere kocht ik een leuke pennendoos.

Ik geloof dat iedereen toch tevreden terug naar huis vertrok, ik voelde me zo toch.. Echt blij dat ik opnieuw de kans kreeg om dit te mogen doen!

En met dit gezegd en geschreven voel ik een grote rust over mij komen..
Het lijkt alsof er een groot doel is bereik..

Morgen verlaat ik Mangalore en trek ik terug richting kust.
Goa stond dit jaar niet op de planning, maar zoals zo vaak hier, als je iets plant of vastlegt, gegarandeerd komt er iet onder of boven dat het allemaal ondersteboven haalt :-)
Met 1 telefoontje vliegt je hele schema om!
My India.. Het blijft verrassen!

Mein pyar kartha hoon tumse
Xx

Reacties 1

Marleen 03-12-2012 23:30

Bedankt Els voor dit mooi verhaal van een mooie dag ,dank zij u zijn er dubbel zoveel sponsorkindjes als vorig jaar en laten we hopen dat het er volgend jaar nog meer zijn !!!
Dikke knuffel
Leen

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer