non tourist zone


Ik moet iet bekennen.. For the first time ever ben k door India aant rondtoeren met ne prive chauffeur. Er staat best wat op os madammen hun lijstje en met hier en daar festivallekes of big wedding aan de gang wa maakt da t overal flink druk en volgeboekt is, hebben we toch ma op veilig gespeeld en via bookingoffice onze trip, vervoer en overnachtingen laten boeken.. ferm gemakkelijk ;-)

Denkt nu nie da we ook den echte toerist gaan uithangen, da had oze chauffeur Mister Singh ook rap door. Hij stelt voor en wij wijzen subtiel af :-)
Jaipur (lees, the Pink City) heeft heel wat pracht en praal te bieden, ma wij hebben bijna onze hele dag doorgebracht tussen de kindjes van het Opus ||| project.
Opgericht door mensen uit Heverlee, ondertussen zijn er 4 schooltjes, n vrouwen zelfhulp project, kleine kliniek en dispencery, en n weeshuis in opbouw.
We krijgen alle klasjes te zien, verspreid doorheen heel Jaipur (wa n ferme sideseeing toer opleverd), overal lachende snoetjes en trots laten ze het alfabet of een kort gedichtje horen. We laten overal wat van onze spullekes achter en ook nog een deel van de sponsercentjes zijn achtergebleven.

Ik laat t hier bij mn kort woordje, ma de ladies hebben nog heel wa te vertellen..
Love you xX


Naar school kunnen !!!! Een geschenk uit de hemel !

Alee tweede dag in Jaipur, tijd om Belgisch project te bezoeken, maar eerst ontbijten. Toast, jam, omelet, japati, fruit, cornflakes en kei goei boter en onze honger is gestild. Hebben da allemaal doorgespoeld met een koffie verkeerd die ook wel verkeerd was, nie te drinken !

Even wachten op de trappen van het hotel, want onze gids is er nog niet, onze chauffeur wel, mor we zitten lekker in het zonneke te genieten.

Het eerste wat ons opvalt is da de vuilkar hier wel heel gemakkelijk is, ge ga gewoon tot op de hoek van de straat met de vuilbak en ge kiepert da leeg en ge ga terug naar binnen. Koeien komen eerst langs om wat eetbaar is op te eten en dan komen vrouwen met zakken langs om alles wat bruikbaar is, op te rapen en mee te nemen. De rest waait wel weg of blijft liggen, daar geven ze hier niks om.

We zijn ook tot de vaststelling gekomen dat er hier geen rivieren en beken zijn maar alleen open riolen, onze neusvleugels doen vanzelf gymnastiek, open maar nog rapper dicht.

Onze gids neemt ons mee naar een schoolproject aan de rand van Jaipur, we bezoeken eerst school nr 4, gelegen in een landbouwzone, dus allemaal kinderen van boeren die hier in de voormiddag school kunnen volgen en na de middag op het land werken. Schattige kleine kinderen,jongens en meisjes, met enorme grote bruine ogen die je vragend maar kei vriendelijk aankijken. We mogen eerst naar het bureel van de directrice, daar krijgen we een bloemenkrans rond onze hals, rode stip tussen onze ogen met rijstkorrels die geluk brengen, dit is hun manier om ons welkom te heten. Alle klasjes krijgen we te zien, van Hindi tot Engels, wiskunde en wetenschap wordt er onderwezen. Kinderen zitten hier op de grond in kleermakerszit met een schrift en potlood voor zich of een lei met krijt, dicht bij elkaar, zonder mopperen, dapper te oefenen. Als we in een klasje binnenkomen dan staan ze recht, groeten ons en mogen terug gaan zitten. Heel trots staan ze recht om te laten horen en zien wat ze allemaal kunnen, op het engels dat ze leren zijn ze kei trots. Eigenlijk is het wel bewonderenswaardig, kleine mannekes van 7 jaar leer het hindi-alfabet (32medeklinkers en 12 klinkers) en ons alfabet, 2 totaal verschillende schrijfwijzen, doe da maar is achterna hé !!!!
Het tweede schooltje ligt in de industriezone, veel vuiler daar, schrijnender, je ziet ook dat de kinderen het met minder moeten doen, je durft bijna niet te filmen of foto’s te nemen. De indeling en het lesgeven is hetzelfde, het enthousiasme van de kinderen nog meer. Na de middag gaan zij tussen het afval nog bruikbaar of verkoopbaar spul zoeken.
Het volgend schooltje dat we bezoeken, daar is alles begonnen. Hier is ook een ziekenhuis en een apotheek gevestigd. We worden heel hartelijk ontvangen door 2 dokters, 1 van hen geeft ons een rondleiding tot met het operatiekwartier toe. Ze zijn naar hun normen redelijk goed ingericht, alleen alles is oud, echt oud, ook de X-ray is onnoemelijk oud, maar functioneert en ze laten alles met enorm veel trots zien.
De apotheek, wel die bij ons maar dan gedeeld door 1000. Zo weinig voorraad, en toch trots op wat er is.
De school is een internaat, we krijgen een maaltijd voorgeschoteld, eerst apero (kei lekker), dan drie schaaltjes waarvan 2 groenten en 1 rijst en japati. Allemaal gemaakt door de studenten van de school zelf, alleen minder kruidig want je keel staat constant in brand zalle. We hebben daar ook een studente uit Leuven ontmoet, die ons in het vlaams alle uitleg gaf. Na het eten gaan we naar een weeshuis in oprichtingen, van dezelfde organisatie,OpusIII uit Heverlee. 4 verdiepingen en dakterras mogen we aanschouwen, vrouwen dragen hier bakstenen, cement en zand op hun hoofd drie verdieping omhoog, zodat de mannen kunnen metselen. En dan zagen ze bij ons als ze met den trap moeten en een boodschappentas vol moeten dragen.
Alle spullen, potloden, balpennen, tandpasta en borstels, speeltjes,zeepjes enz zijn allemaal uitgedeeld en in dank aanvaard.

Enfin, hartelijk afscheid genomen en met Mr Shing op weg naar City Palace, nu echt den toerist uithangen, want het is ondertussen bijna vier uur en da sluit om vijf uur.

Hindi woordje : Huskie = lachen

Juist gegeten en gedaan met schrijven, bed tijd want morgen rijden we naar Agra, Fatehpur Sikri.

Reacties 4

Leen kuringen 01-02-2013 19:54

Bedankt Els ,Kristel en Linda voor de boeiende reisverhalen ....Prachtige foto's ,maar wat een verschil ...we beseffen weer eens hoe goed we het hier hebben .
groetjes Leen

liliane en monique 03-02-2013 13:49

We hebben net jullie spannende verhalen gelezen en de mooie foto's bekeken,pas goed op je zelf en vergeet jullie engelbewaarders niet mee te nemen.
Vriendelijke groet Lilliane en monique
knufs

Ilse 03-02-2013 16:23

Toffe foto's en mooie reisverslagen van een overgetelijk avontuur!
Geniet er daar nog super hard van!
Have fun & take care!
Lieve knuf xxx

Marlies 03-02-2013 20:11

Dag dammetjes,
Blij te horen dat het zo goed met jullie gaat.Zit hier stikjaloers jullie verhalen te lezen ... Hier gaat alles zijn gewone saaie gangetje ;ook koud,nat,...je kent dat wel hé!!!
Het is maar goed dat sommige mensen Linda haar koffer dragen ,want ja met zo'n pas genezen schoudertje ...
Geniet met volle teugen (doen jullie wel zo te lezen ,maar toch: het is altijd sneller voorbij als je denkt )
dikke knufjes Marlies

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer