Relax modus. Or is it lazy?!

Even stil van verbazing.. Kwas just mn eigen verhalen op de blog terug aant lezen, aangezien t hoog tijd wordt om terug aant schrijven te gaan. En ineens beseffekik dat gewoon al n maand geleden is sinds de dag dat ik ziek viel.. 17 oktober kreeg k voort eerst koorts en we zijn nu 18 november, en ik word vaag nog de nasleep ervan gewaar..
Os mam zei me eergisteren aan de telefoon da ze pas met t lezen van mn laatste verhaal pas echt goe doorhad hoe ziek k wel geweest ben..
Euh ik besef da presies zelf nu :-) Das verdekke de helf van de gehele tijd dat ik hier in India ben, de helft gezond en de helft ziek, straf!
Enfin, no hard feelings anymore, ik meen t nu wel echt dak dankbaar ben voor de ellendige weken, de inzichten en vriendschap die eruit gegroeid is, het heeft ervoor gezorgd dak nu lekker sterk in mn teenslippers zit en ook zelf overtuigd ben dak goe bezig ben ;-) Nie slecht he?!

Alright, we zitten sinds gisteren (zaterdagavond) in Pundycherry, stadje n goeie 150km onder Chennai aan de oostkust, nog steeds dicht bij t strand dus.
Mn laatste dag Chennai was nog goe gevuld, afscheid nemen van familie Sastha, nog met zus en kids bezoekje gebracht op hun schooltje, was een tentoonstelling van eigen werkjes, heel schattig die mannekes! Met zn 4 op ene scooter, de max!

Dan volledig gepakt en gezakt met Sastha op de motor en weg zijn we! Halverwege tussenstop bij n krokodil natuurpark, best ferm gedaan zo in de natuur.
Dan pitstop en lunch in Mamalapuran, twas dan al kortbij half 5 en we hadden nog n 100km te gaan.. Vertraging die nie voorzien was ma oke, we leven on Indian time :-)
De rest van de rit doen we per bus, de motor van Sastha blijft achter (hij zet me persoonlijk af in Poondy, laat me duidelijk met tegenzin achter bij Carl, neemt dezelfde bus terug, haalt zn motor op, om zelf kort na middernacht terug in Chennai aan te komen, ongelooflijk!)

Carl pik me dus trouw, hij is van oorsprong Australier, praat met n geweldig bijna Iers accent, is getrouwd met n toffe Indische madam en woont al 6jaar permanent in India! Ik leerde hem vorig jaar in Goa kennen, had er behoorlijk interssante discussies mee en nodigde me heel spontaan uit in Poondy, de ideale moment om dit Fransgetinte stadje te verkennen dus! Bi

Bij aankomst rond 20u blijkt dat er nog geen concreet plan is naar onderdak van mijzelf toe, efkes paniek te zien bij Sastha, ma mijn intuitief bolleke draait al op volle toeren en is ervan overtuigd dat t zonder veel moeite in orde zal komen. Even langs het huis van Carl voor n tasje thee en droppen bagage, en dan sleurt hij me meteen mee naar n soort open leesavond waar n aantal schrijvers hun boek voorstellen.
Carl is momenteel bezig aan zijn eigen boek, mij zei het niet meteen zo veel tot ik door had dat dit een perfecte kickstart was van mn verblijf in Poondy..
Rondkijkend, een aardig multicultureel gemixt publiek opmerkend, geeft perfect het straatbeeld hier weer. Het schrijversgegeven, het culturele aspect van Poondy, het overal aanwezige spiritueel briesje vanuit de Sri Aurobindo ashram (Google ne keer Auroville) in dat half uurtje wist ik hoe mijn verblijf hier gaat zijn, met some me time, tijd om mn boek te lezen en zelf terug aant schrijven slaan, de vele westerse gezichten voorspellen meer westers getind voedsel (wat vandaag door mn reisgids wordt bevestigd -> "if you've bin on the road for a while and are hankering for healty salads, fresh coffee, crusty breads, cake and real pastery, you'll be spoilt for choice in Pundycherry" )

Das voor mij al genoeg om als reden te worden gestipt waarom Poondy op mijn Te Bezoeken lijstje staat!
Toen Aunti (tante Sastha) gisteren opmerkte dak er al n pak gezonder en aangesterkt (lees: dikker) uitzie dan de moment dat k bleek en moe aankwam in Chennai, kan idd wel ns liggen aant vele lekkers waar k me aan te goed heb gedaan en me zo te lezen ook deze week in zal kunnen storten :-)
Accomodatie bleek zoals gedacht echt geen probleem, in een wip vind ik n adreske dat me aantrekt, we gaan er kijken en ik kan direct overtuigd zeggen dat dik in orde is! N klein simpel kamerke, vergelijkbaar met de YWCA in Calcutta (dat geeft me tegelijk al geen kans om heimwee te voelen) gedeelde badkamer en enkel gehurkte toilet, ma proper, rustig en spotgoedkoop! Centraal genoeg en toch geen enkel straatgeluid te horen. Én most important thing, n geweldig zacht beddeke :-) meer moet da nie zijn!
Dus, so far so good.
Zondag = lazy dag, wat inkopen doen, wat rondwandelen, reisgids doorpluizen, lekkers eten, siesta en tegen de avond ontmoet ik Carl en co, samen ns bekijken hoe de komende dagen in te vullen, paar dagtripjes plannen en mijn Wanted To See lijstje overlopen.

Foto update is ondertussen op FB gelukt, ma de blog was wa trager en op zondag sluit cybercafeekes blijkbaar, wel alles sluit er kort na de middag, dus had geen tijd meer.. Komt er nog van za, on Indian time he ;-)

How is Belgium doing? Nog nie jaloers op mn 30graden zonneke?? :-P hehe, nie schoon he, da terwijl ik jullie eigelijk allemaal ne dikke merci zou willen zeggen! Besef maar heel goed dat al de woorden, steun en positieve vibes van het thuisfront me zover gebracht hebben! Heel bijzonder om te ervaren dat je no matter waar je ook bent, steeds mag vertrouwen op je eigen.veilige net van liefde en vriendschap, dat je eigelijk nooit echt alleen bent.. Geldt ook voor jullie daar he, ik zal er in gedachten zijn als je me nodig hebt!
Kinkt allemaal wat sentimenteel he, ma tis wel kei hard gemeend zalle!

Dikke merci!

En dan ist nu tijd om me richting strand te begeven.! Wind in de zeilen en ahoi :-) With lots of love xXx

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer