Sister Mary's Convent

Zaterdag 5 november, Mangalore

Met een vertraging van maaar anderhalf uur is mn treinavontuur best vlot verlopen. Kheb n grappige Indier bij me zitten, die me allerlei vragen over het leven in Belgie stelt, soms zelfs zo verregaand da ik zelfs moest nadenken. Woeps! Aangezien mn nacht toch kort was en er niemand anders meer bij ons komt zitten, leg ik me uitgestrekt neem en doe n dutje. Heet man, in dieje trein!
Zweten, ni normaal zalle. Kheb wa fruit bij me, ben spijtig genoeg net iet te snel door mn voorraad water, dus het is echt puffen.

Dikke 6 uur later zijn we der, Mangalore Junction.
Kheb telefonisch contact gehad met de Sisters, ze hebben mn kamertje klaarstaan. Met ne richa naar het Convent, chauffeur wist de weg ni goe, dus ik bel Victor (social worker in Sponsership program) en laat hem de weg wijzen. Natuurlijk eist die arme chauffeur meer geld omdat hij verder heeft moeten rijden. Denk maar niet da je hem overtuigd krijgt dat t nie mijn schuld is da hij verkeerd is gereden, ik heb hm zowiezo al veel te veel betaald, ma hij laat me ni gerust.

Enfin, kgeef hm zn goesting (laat me wel ns vaker zo afzetten I know, als ge t omrekend in € ist nog niks zalle, ma ze zouden ons zo nie bewust mogen intzak zetten)
St Evangeline staat me breedlachend op te wachten, ze is geen haar verandert tegen 4 jaar geleden! Zo'n schattig levendig madammeke, plezant ze te zien! Ze begeleiden me naar guesthouse en ik krijg just dezelfde kamer en hetzelfde beddeke dan 4 jaar geleden. Ze heeft al rijst en groentjes voor me klaarstaan en ik begin daar toch wel heel gretig en content aan. Ze maken hier apart eten klaar voor hun gasten, geen currys maar patatjes en soep en groentekes, want ajaja die darmpkes van ons toch :-) er staat ook kip klaar, maar daar bedank ik toch voor. Ze kijkt me maar met n vreemde blik aan als k ze uitleg waarom ik geen vlees eet.

Douchke, wa uitpakken, dan ontmoeting Sister Emma. Dat is de Mother of the Convent, de hoofdnon zeg maar. Nadien trek ik Mangalore even in en merk al heel snel op dat hier echt geen enkel blanke persoon rondloopt. En toch lijk ik niet al te hard op te vallen, iedereen begroet me vriendelijk ma zonder die typische "woooow, a white person" blik :-) veel winkeltjes en kraampjes ma niemand die je bij je arm neemt of je roept, gewoon rustig het alledaagse leventje. Nice, voelt toch anders aan dan Goa. Hoewel ik nu al moet toegeven dat the beach mis..

Avond gaat zo rustig voorbij, ik koop nog wat koekjes en lekkers voor de children morgen. St Evangeline helpt me met wat nuttige spulletjes bijeen te verzamelen om af te geven. En dan rustig naar bed, tzal vroeg dag zijn morgen én een drukke emotionele dag.

So, good night x

Reacties 1

Staf en Tina 08-11-2011 19:18


Bedankt voor de lieve brief en mooie foto's van onze kleine meid .
Het doet deugd dat we ze kunnen helpen en het stelt ons nu gerust dat het echt voor hen is.Het moet wel heel ontroerend geweest zijn bedankt dat je dat voor ons wou doen.Groetjes van ons allemaal

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer