The ritme of Calcutta

Alrigt, where were we?
Zondag rond 17u in Delhi station vertrokken, knal roje kop van de inspanning, echt te veel bagage mee te sleuren! Not to worry, de helft ga k hier in Calcutta achter laten, dus tis ne roje kop voort goeie doel ;-)

Narendra en zn vriend Moti hebben da ferm geregeld da ticket (sus en sidonie, ne goeie tip, Moti travel, ik speel gegevens nog door) Zo comfortabel dak er bijna gegeneerd om ben. Niet naar westerse normen he, ma ik heb echt waar geen een beest tegen gekomen en heb der misschien zelfs wel meer te eten gekregen dan in de vlieger!
Nie te doen joh, de mannen hadden gezegd "yeah, food is there" ma ikke voor ne keer toch goe voorbereid met picknick, water en fruit. Overbodig, ik zat nog geen 10min en t eerste plateuke was al.daar, wa knabbeltjes, fles water, nice suprise.
Tegen dat 20u was zat k aan mn 3de plateauke, met vrij uitgebreid warm diner. Ik kon al nie meer en uit schrik om mottig te worden pas ik toch beleefd.
Wette wa toch ook vies blijft doen? Ge zit daar, best comfortabel, ze bedienen je op je wenken en terwijl raas je voorbij de typische taferen van Delhi, de vuilnisbelten, de mensjes in lompen op en tussen dieje rommel, gammele huttekes.. De typische beelden he., ma dan in real life. Contrast doet me pijn.

Ondertussen helemaal geinstaleerd, echt alles erop en eraan, met n pakketje proper lakens, kussentje en deken, ik heb bedje nr 7 (!!) en beetje afgezonderd van de rest (beeldt je in, een compartiment met aan elke kant 3 bedje boven elkaar horizontaal en eentje erlangs naast gangpad vertikaal. Da was t mijne, gordijntjes dicht en ge zit gerust.
Khad gelukkig een aantal fatsoenlijk uitziende mannen naast me, de ene durft me niet aankijken maar zorgt smorgens wel dak ik nog n extra fles water krijg zonder hier zelf naar te vragen. En een ander helpt me bij uitstappen met die masale bagage en zorgt dak veilig in ne taxi geraak. Fijn.
Het valt me echt op dat er de juste mensen op het juiste moment verschijnen, zodat ik als vanzelf een.stapke verder geraak.. Thanx you my India.!

Wanneer de avond valt en ik me rustig neerleg, zie ik door mn raam de maan helder staan blinken en besef daar op dat moment dat het goe is om daar te zijn. Ben dankbaar en kan zelfs een paar happy tears loslaten..
Dankje aan mn madammen, jullie waren dicht bij me., ik rook zelfs letterlijk de rozekes!
Blessed be.

Treinrit duurde n goei 4uur langer dan voorzien, ma ca va nog wel. Enige nadeel aan de airco hele nacht., mijn valling is er nie beter op geworden, zelfs beetje achteruit. Hoest komt van steeds dieper.. Effe kritisch overdenken en toch nie te lang meer afwachten voor k die EHBO bovenhaal.

Dus maandag rond 14u kom k aan in Calcutta en ik voel meteen, dit zit just!
Heel moeilijk onder woorden te brengen, zo blij dak uit Delhi weg ben nu ik voel dat het hier zovele anders is. Er zit een ritme in Calcutta en ik vind meteen aansluiting!
Ook hier is het reuzachtig en mega druk, verkeer zit vast en natuuurlijk kei lawaaierig en vuil, maar het lijkt hier toch vlotter te gaan, het lijkt hier logischer te gaan, toch volgens bepaalde regels en ik kan het niet anders uitdrukken, op een bepaald ritme.

Intuitief kies ik uit de trotter een guesthouse, altij eentje met ne duidelijke naam en ergens centraal ma.liefst nie te centraal. Altij handig als de taxi man weet waar hij moet zijn, wa hier nie dire t t geval was. Hij deed wel zn best., belde de nummer uit Trotter en we geraken er.
YMCA house, ik zit al 2 dagen met da lieke in mijne kop :-)

Simpel kamerke, proper en ik vind al direct een spoor dat leidt maar ons Mother Theresa. Handig.!
Nie veel nuttigs gedaan, wa gaan wandelen, hopeloos verloren gelopen (echt hopeloos!) Daar gaat mn voornemen om nie alleen buiten te komen after dark! Twas echt laat toen k eindelijk terug was., maar de euforie was des te groter en de kleine gebakjes die k gekocht had smaakten.des te beter, dik verdiend.!

Guesthouse is soort studentenhuis/oud klooster/guesthouse dus. Ontbijt in gezamelijke diningroom, tussen 7.30u en 9u.
Believe it or not, ik sliep goe vanacht én schoot om 5 voor 9 wakker, ontbijt! Hurry hurry geukes., veel te typisch he.
Blijkt dan weer just op tijd., want ik ontmoet er n vrouwtje, born in Hongkong and now living in UK. Ook aant werk.als vrijwilliger én ook van plan om half december naar Nepal te reizen. To good to be true right?

Enfin, ik krijg wat advies van haar, verhuis van kamer naar bovenste verdieping (only ladies, with shared bathroom) goedkoper en allemaal studentjes en vrijwillers om me heen! So, goe gekozen!

De hele dag op zoek naar de weg, echt zonder overdrijven weer ferm mijne weg kwijt gespeeld, maaaar met nu wel als gevolg dak t echt wel weet nu, kheb zelfs getimed dak er n klein half uur over doe van guesthouse naar Motherhouse en weeshuis. Herkenningspunten enal ;-) rotslechte orientatie, ik weet zelfs mijne weg in Antwerpen nie., ma k trek mijne plan!

Bezoekje aan Motherhouse bracht al veel info. Hier is hoofdkwartier van de ganse Mother Theresa organisatie, hier bracht het Vrouwke zelf haar tijd door en is er ook gestrorven (op 13september1997 om just te zijn)
Een kleine plaats rond haar graftombe, een bescheiden tentoonstelling (met haar levensverhaal en heel wat gebruiksvoorwerpen, grappig wel. The blanket she used, the bucket she used, echt zo tentoongesteld) Alle respect voor dat kleine wijze vrouwtje!
Ik babbel er even met een van de Sisters en wordt gevraagd om geen tijd te verspillen, kom.morgen zo vroeg mogelijk om je te registreren en begin direct met je werk was haar boodschap. Het sponserprogram komt ter sprake, de spullen die k wil doneren, en ik word uitgenodigd om die avond nog een bezoekje te brengen aan the Children House. Het weeshuis., gelegen in dezelfde straat beetje verder.

Dasr krijg ik een.uitgebreide rondleiding en moet al flink mn best doen om tranen te verbijten.
Ze doen allemaal flink hun best daar, de gebouwen zien er netjes uit, de kids zijn altijd onder toezicht en hebben zo op eerste zicht wat ze nodig hebben.
Er lopen hier en daar wat vrijwilligers rond, een aantal vaste werkers en de Sisters. Ieder die er werkt draagt een voorschort, en de kleur verteld wie wie is. Kom.ik nog wel uitgebreid te weten.

Er is een apart gebouw waar men de fysiek en mantaal gehandicapte kindjes verzorgd, op het moment van mijn bezoek spelen de grootsten boven op het dak en worden de kleinste verdieping lager bezig gehouden met wat bewegingsoefeningen.
In het andere gebouw verblijven de kindjes die op de adoptielijst staan, op de moment 60 in totaal, vanaf 1 jaar dan toch. Boven verblijven de babytjes en daar tel ik er een 10tal, hoewel ze op dat moment ook bezig zijn met ze eten tegeven, dus zeker weet ik dat niet.
De benedenverdieping is in verschillende delen gesplitst, met centraal een grote ruimte vol met bedjes, allemaal tegen mekaar. Hier en daar ligt er een kindje in bed, dat blijkt dan ziek te zijn.
Langs de grote slaapruimte zijn verschillende speelhoekjes, allemaal een eigen naam Flower, Rabit.. Ik begreep niet goed aan de uitleg hoe de hoekjes verdeelt worden, volgens leeftijd of niet, zal k nog wel ontdekken.
Fotos trekken is er niet toegestaan, misschien als ik aant werk ben dat het mag, we zien wel.
De ruimtes zijn in alle geval netjes, er is speelgoed en veel kleur in tekeningen op de muur. Er zou 1 keer per week een arts langs komen en af en toe een leraar, zo heb ik begrepen.
Zal allemaal wel snel duidelijker worden, ik hoop allesinds dat ik er zelf aan de slag kan gaan.

Hoe de komende dagen gaan verlopen weet k nie, kheb vernomen dat donderdag de vrije dag is voor vrijwilligers, rest van de week(end) werken. Voor en of namiddag, allemaal woensdag te bespreken. Wordt spannend!

De 2 andere meiskes die k hier al ontmoette, ze werken voor n andere organisatie, ben er even gaan informeren hoe en wat, maar daar vraagt men aanbevelingsbrief enzo, ik vis het nog wel verder uit.

One last thing, terwijl k weer lekker verkeerd liep viel mijn oog op een uithangbord "Bloodbank" (fotos vlogen nog, is maf!)
Ben er even binnengestapt, babbeltje gedaan met mensen die zaten te wachten, wachtend op hun zakske bloed! Ik leg met hand en tand uit dat dit mijn job is in Belgium en al gauw zit daar ne man of 10 onderling bezig over mij, terwijl ik moeite doe om meer info uit de man aan balie te krijgen.
Kga ne keer opt gemak terug, misschien afspraak regelen via de Sisters? Men komt daar hun eigen zakje bloed ophalen,om datzelf naar het hospital te brengen en te laten toedienen!
Verbazing! Ik vis het uit, daar hoor je zeker nog meer over!

Ondertussen ist hier 22u, ben best wel moe.
Als het me lukt morgen tegen half 7 in de ochtend naar de Sisters (kmocht ook tegen 6u komen om de mis mee te volgen), en dan hoop ik er gauw aan te kunnen beginnen!

Intell the next update,
With love x

Reacties 4

Nancy Janssens 26-09-2012 16:45

Amaai, wat een verhaal.
Super zeg, in het thuisfront van Moeder Theresa!
En dan die bloedbank!
Ongelofelijk!

maka 26-09-2012 17:07

hallo elsemieke .
hier van de kindjes dikke kus en knuffel voor tante els
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

maka 26-09-2012 18:27

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

make 26-09-2012 22:42

er staan een paar foutjes in de vorige mail .maar me 2 kindjes op mijne schoot is da nie simpel.
dikke kus va, allemaal.XXX

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer